ការសិក្សាគឺជាដំណើរការស្មុគស្មាញ មួយដែលមិនអាចខ្វះបានការវាយតម្លៃដើម្បីត្រួតពិនិត្យវឌ្ឍនភាពសិក្សា និងសមត្ថភាពសិក្សារបស់សិស្ស។ តែជាធម្មតាការសិក្សាភាគច្រើនមិនបានមើលលើការធ្វើស្វ័យវាយតម្លៃរបស់សិស្សឡើយ។ ម៉្លោះហើយការសិក្សានេះមានបំណង ស្វែងរកឥទ្ធិពលរបស់ស្វ័យសិក្សារបស់គរុនិស្សិតលើលទ្ធផលសិក្សារបស់គរុនិស្សិត និង សិក្សាពីឥរិយាថរបស់គរុនិស្សិតចំពោះស្វ័យសិក្សានេះ។ ការសិក្សាស្រាវជ្រាវនេះ ជាប្រភេទពិសោធន៍មួយក្រុម (Pre-experimental research design) ថ្នាក់គរុនិស្សិតឯកទេសរូបវិទ្យា ឆ្នាំទី២ ឆមាសទី២ ដោយការប្រើបច្ចេកទេសរើសសំណាកបែបងាយស្រួល (convenience sampling) កំណត់ដោយការិយាល័យសិក្សានិងវិក្រឹត្យការ មានចំនួន ២៥នាក់។ ឧបករណ៍ស្រាវជ្រាវមានពីរប្រភេទ៖ ១. បុរេតេស្ត និងតេស្តបញ្ចប់សម្រាប់វាស់វែងលទ្ធផលសិក្សារបស់គរុនិស្សិត និង ២. ទម្រង់ស្វ័យវាយតម្លៃរបស់គរុនិស្សិត។ លទ្ធផលនៃការស្រាវជ្រាវបង្ហាញឱ្យឃើញថា លទ្ធផលសិក្សារបស់គរុនិស្សិតពិតជាកើនឡើងពីមានពិន្ទុ មធ្យមភាគ ១៤.០៤ និងគម្លាតស្តង់ដា ៤.៥៨ នៅបុរេតេស្ត ដល់ ពិន្ទុមធ្យម ២៧.៤៨ និងគម្លាតស្តង់ដាតូចជាមុន ២.៧០ និងតម្លៃ p តូចជាង ០.០៥ តាមស្ថិតិបែបសន្និដ្ឋានតាម paired-sample t-Test តាមកម្មវិធី Excel 2019។ លទ្ធផលការសិក្សាឆ្លើយតបនឹងវត្ថុបំណងទី ២ បង្ហាញ ខ្លឹមសារសំខាន់ៗ បួន រួមមាន ទិដ្ឋភាពទូទៅ នៃការវាយតម្លៃការសិក្សាក្នុងថ្នាក់រៀន ការបង្កើតឧបករណ៍វាយតម្លៃ ការប្រើប្រាស់ស្ថិតិកម្រិតមូលដ្ឋាន និងដំណោះស្រាយ ក្នុងមុខវិជ្ជាការសិក្សាវាយតម្លៃ។
Instruction is a complex process that inevitably requires assessment to monitor students' academic progress and abilities. However, generally, most educational practices do not focus on students' self-assessment. Therefore, this study aims to investigate the impact of student teachers' self-assessment on their academic learning outcomes and to explore student teachers' attitudes towards this self-assessment. This research employs a pre-experimental
Meassnguon SAINT, Hou saomoline
No document file attached for preview.